
சங்ககால இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்படும் கார்த்திகை தீபம், சிவபெருமான் அடிமுடி காணாத அனல் ஜோதியாகத் தோன்றிய புராண நிகழ்வின் நினைவாகத் திருவண்ணாமலை அருணாசல மலை உச்சியில் ஏற்றப்படும் மகாதீபம். சோழர் கல்வெட்டுகள், பாரம்பரிய சடங்குகள் மற்றும் பரம்பரை உரிமைகள் கொண்ட இந்தத் திருவிழாவின் வரலாறும், சடங்குகளின் பழமையும் இங்கே.
வரலாறும் புராணமும்
திருவண்ணாமலை கார்த்திகை தீபம் (திருக்கார்த்திகை) தமிழர்களின் மிகப் பழமையான விழாக்களில் ஒன்று. இது தீபாவளிக்கு முந்தைய தென்னிந்திய ஒளி விழாவாகக் கருதப்படுகிறது.
முக்கிய புராணக்கதை: பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் தங்களில் யார் பெரியவர் என்று வாதிட்டபோது, சிவபெருமான் அடிமுடி காண முடியாத பெரும் அனற்பிழம்பாக (ஜோதி ஸ்தம்பமாக) தோன்றினார். இருவரும் அதன் முடிவைக் காண முடியாமல் தோல்வியுற்றனர். பின்னர் சிவன் அந்த ஜோதியை மலை வடிவில் (அருணாசலம் / அண்ணாமலை) குளிரவைத்து மக்கள் வழிபட ஏற்பாடு செய்தார். ஒவ்வொரு ஆண்டும் கார்த்திகை மாத பௌர்ணமி + கார்த்திகை நட்சத்திர நாளில் அந்த ஜோதி மீண்டும் மலை உச்சியில் காட்சி தருவதாக நம்பிக்கை. இதுவே மகாதீபம்.
மேலும், பார்வதி தேவி தவம் செய்து சிவனுடன் இணைந்து அர்த்தநாரீஸ்வரராக மாறிய நிகழ்வும், முருகனின் பிறப்பு (கார்த்திகை நட்சத்திரங்களுடன் தொடர்புடையது) ஆகியவையும் இந்த விழாவுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. திருவண்ணாமலை பஞ்சபூத தலங்களில் அக்னி ஸ்தலமாகும்.
எவ்வளவு பண்டையமானது?
- சங்க இலக்கிய சான்றுகள்: அகநானூறு (கி.மு. 200 – கி.பி. 300) போன்ற சங்க நூல்களில் கார்த்திகை மாத பௌர்ணமியில் விளக்கு ஏற்றும் வழக்கம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஔவையார் பாடல்களிலும் இது இடம்பெறுகிறது. இது “பெருவிழா” என்று அழைக்கப்பட்டது.
- கல்வெட்டுகள்: முதலாம் ராஜேந்திர சோழனின் கி.பி. 1031 ஆம் ஆண்டுக் கல்வெட்டில் கார்த்திகைத் திருநாளில் இறைவன் திருவேட்டைக்கு எழுந்தருளுவது பற்றி குறிப்பு உள்ளது. சோழர் காலத்திலிருந்தே விழா நடைபெற்று வருகிறது.
- மலை மீது தீபம் ஏற்றும் வழக்கம் பிற்காலத்தில் வலுப்பெற்றிருக்கலாம் என்றாலும், விளக்கு ஏற்றும் பாரம்பரியம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது. சில ஆய்வாளர்கள் மலைகளின் மேல் உள்ள பண்டைய தீபத்தூண்கள் மற்றும் சமண/பௌத்த தொடர்புகளையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
சடங்குகளின் ரகசியமும் பழமையும்
விழா பொதுவாக 9–10 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நாட்கள் நீடிக்கும். முக்கிய சடங்குகள்:
- பரணி தீபம்: தீப நாள் அதிகாலையில் கோயில் கருவறையில் ஒரே சுடரிலிருந்து ஐந்து விளக்குகள் ஏற்றப்படுகின்றன (பஞ்சபூதங்களின் அடையாளம்). பின்னர் அவை மீண்டும் ஒன்றாக இணைக்கப்படுகின்றன.
- மகாதீபம்: மாலை (பொதுவாக 6 மணிக்கு) அர்த்தநாரீஸ்வரர் தரிசனத்திற்குப் பிறகு, மலை உச்சியில் பெரிய செப்புக் கொப்பரையில் (சுமார் 3 டன் நெய், நீண்ட துணித் திரி, கற்பூரம்) தீபம் ஏற்றப்படுகிறது. இந்தச் சுடர் பல நாட்கள் எரியும்; பல கிலோமீட்டர் தூரம் வரை தெரியும்.
- பரம்பரை உரிமை: மகாதீபத்தை ஏற்றும் உரிமை குறிப்பிட்ட பரம்பரை குடும்பங்களுக்கு மட்டும் உண்டு (பருவத ராஜகுலம் / சில குறிப்புகளில் மீனவர் / பரத்வாஜ் குலத் தொடர்பு). இந்த உரிமை பல நூற்றாண்டுகளாகத் தொடர்கிறது. கோயிலிலிருந்து சுடரை எடுத்துச் சென்று மலையில் ஏற்றுவது இவர்களது பாரம்பரியக் கடமை.
கிரிவலம் (மலையைச் சுற்றி 14 கி.மீ. நடைபயணம்) இந்த நாளில் மிகவும் சிறப்பானதாகக் கருதப்படுகிறது. வீடுகளிலும் கோயில்களிலும் ஆயிரக்கணக்கான அகல் விளக்குகள் ஏற்றப்படுகின்றன.
திருவண்ணாமலை கார்த்திகை தீபம் வெறும் விழா அல்ல; அது சங்ககாலத்திலிருந்து தொடரும் தமிழ் பாரம்பரியம், சிவ ஜோதி தத்துவம் மற்றும் பரம்பரை சடங்குகளின் உயிருள்ள எடுத்துக்காட்டு. ஆயிரமாண்டுகளுக்கு மேற்பட்ட இந்த ஒளி, இருளைப் போக்கி ஆன்மீக வெளிச்சத்தைத் தருகிறது என்பதே அதன் ஆழமான ரகசியம்.
அண்ணாமலையாருக்கு அரோகரா!
கார்த்திகை தீபத்தின் வரலாறு
கார்த்திகை தீபம் (திருக்கார்த்திகை) தமிழர்களின் மிகப் பழமையான விழாக்களில் ஒன்று. இது தீபாவளிக்கு முந்தைய தென்னிந்திய ஒளித் திருவிழாவாகக் கருதப்படுகிறது. திருவண்ணாமலையில் இது மிகச் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
புராண வரலாறு
முக்கிய புராணக்கதை இதுதான்:
ஒருமுறை பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் “நான் பெரியவன்” என்று வாதிட்டனர். அப்போது சிவபெருமான் அடிமுடி காண முடியாத பெரும் அனற்பிழம்பாக (ஜோதி ஸ்தம்பமாக) தோன்றினார். இருவரும் அதன் முடிவையும் அடியையும் தேடிச் சென்று தோல்வியுற்றனர். பின்னர் சிவன் அந்த ஜோதியை மலை வடிவில் குளிரவைத்து அருணாசலமாக (அண்ணாமலை) மாற்றினார். மக்கள் வழிபட வசதியாக அவ்வாறு செய்தார்.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் கார்த்திகை மாத பௌர்ணமி + கார்த்திகை நட்சத்திர நாளில் அந்த ஜோதி மீண்டும் மலை உச்சியில் காட்சி தருவதாக நம்பிக்கை. இதுவே திருவண்ணாமலை மகாதீபம்.
மேலும், பார்வதி தேவி தவம் செய்து சிவனுடன் இணைந்து அர்த்தநாரீஸ்வரராக மாறிய நிகழ்வும், முருகனின் பிறப்பு (கார்த்திகை நட்சத்திரங்களுடன் தொடர்புடையது) ஆகியவையும் இந்த விழாவுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. திருவண்ணாமலை பஞ்சபூத தலங்களில் அக்னி ஸ்தலமாகும்.
வரலாற்றுச் சான்றுகள்
- சங்ககால இலக்கியம்: அகநானூறு (கி.மு. 200 – கி.பி. 300) போன்ற சங்க நூல்களில் கார்த்திகை மாத பௌர்ணமியில் விளக்கு ஏற்றும் வழக்கம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஔவையார் பாடல்களிலும் இது இடம்பெறுகிறது. இது அக்காலத்தில் “பெருவிழா” என்று அழைக்கப்பட்டது.
- கல்வெட்டுகள்: முதலாம் ராஜேந்திர சோழனின் கி.பி. 1031 ஆம் ஆண்டுக் கல்வெட்டில் கார்த்திகைத் திருநாளில் இறைவன் திருவேட்டைக்கு எழுந்தருளுவது பற்றி குறிப்பு உள்ளது. சோழர் காலத்திலிருந்தே இந்த விழா நடைபெற்று வருகிறது.
மலை மீது பெரிய தீபம் ஏற்றும் வழக்கம் பிற்காலத்தில் வலுப்பெற்றிருக்கலாம் என்றாலும், விளக்கு ஏற்றும் பாரம்பரியம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது. சில ஆய்வாளர்கள் மலைகளின் மேல் உள்ள பண்டைய தீபத்தூண்களையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
இன்றைய நிலை
இன்று திருவண்ணாமலையில் 10 நாள் பிரம்மோற்சவமாக நடைபெறுகிறது. அதிகாலையில் பரணி தீபம், மாலையில் மலை உச்சியில் மகாதீபம் ஏற்றப்படுகிறது. லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் கிரிவலம் செய்து இந்த ஒளியை தரிசிக்கின்றனர்.
சுருக்கமாக, கார்த்திகை தீபம் சங்ககாலத்திலிருந்து தொடரும் தமிழ் பாரம்பரியம். சிவ ஜோதி தத்துவத்தையும், ஒளி இருளை நீக்கும் ஆன்மீகப் பொருளையும் உள்ளடக்கியது.
அண்ணாமலையாருக்கு அரோகரா!
