தமிழர்களின் திசை அறிவியல்பண்டைத் தமிழர்கள் திசைகளைப் பற்றிய ஆழமான அறிவியல் புரிதலைப் பெற்றிருந்தனர். இது வானியல், வானிலை, கட்டிடக்கலை, விவசாயம், கடல் பயணம் மற்றும் அன்றாட வாழ்வோடு இணைந்த ஒரு முழுமையான அறிவு முறைமையாக விளங்கியது.
சங்க இலக்கியங்கள், தொல்காப்பியம், மணிமேகலை போன்ற நூல்கள் மற்றும் கீழடி, ஆதிச்சநல்லூர் போன்ற அகழ்வாராய்ச்சிகள் இந்தத் திசை அறிவியலை உறுதிப்படுத்துகின்றன.நாற்றிசைகளும் மொழியின் துல்லியமும்தமிழர்கள் நான்கு முதன்மைத் திசைகளைத் தெளிவாக அடையாளம் கண்டனர்:
- வடக்கு (Vadakku) – வடதிசை
- தெற்கு (Therku) – தென்திசை
- கிழக்கு / குணக்கு (Kizhakku / Kunakku) – கிழக்கு
- மேற்கு / குடக்கு (Merku / Kudakku) – மேற்கு
இந்தத் திசைப் பெயர்கள் வெறும் பெயர்கள் அல்ல; அவை இயற்கையோடு தொடர்புடையவை. கிழக்கு என்பது சூரியன் உதிக்கும் திசை (குணம் = குணப்படுத்துதல்/ஒளி), மேற்கு என்பது சூரியன் மறையும் திசை (குடம் = மறைவு). இந்த அறிவு வீடு, கோயில், நகர அமைப்பு ஆகியவற்றில் முக்கியப் பங்கு வகித்தது.
கீழடி அகழ்வில் கண்டெடுக்கப்பட்ட செங்கல் கட்டிடங்கள் பெரும்பாலும் வடக்கு-தெற்கு அல்லது கிழக்கு-மேற்கு அச்சில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இது திட்டமிட்ட நகர அமைப்பையும் சூரிய ஒளி, காற்றோட்டம் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்திய அறிவியல் அணுகுமுறையையும் காட்டுகிறது.
எட்டுத் திசைகள் மற்றும் எட்டு வகை காற்றுகள்தமிழர்களின் திசை அறிவியலின் மிகச் சிறப்பான அம்சம் எட்டுத் திசைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட காற்று முறைமையாகும். இது விவசாயிகள், கடலோடிகள், கவிஞர்கள் ஆகியோருக்கு இன்றியமையாததாக இருந்தது.
- வாடை – வடக்கிலிருந்து வீசும் குளிர்ந்த, உலர்ந்த காற்று.
- தென்றல் – தெற்கிலிருந்து வரும் இனிய, மென்மையான, ஈரப்பதமுள்ள காற்று (காதல் இலக்கியங்களில் பெரிதும் போற்றப்படும்).
- கொண்டல் – கிழக்கிலிருந்து வரும் காற்று.
- கச்சான் / கோடை – மேற்கிலிருந்து வரும் காற்று.
இடைத்திசைகளான வடகிழக்கு, வடமேற்கு, தென்கிழக்கு, தென்மேற்கு ஆகியவற்றுக்கும் தனிப்பெயர்களும் காற்று வகைகளும் உண்டு. சங்கப் பாடல்களில் இந்தக் காற்றுகள் பருவமழை, பயிர் வளர்ச்சி, கடல் பயணம் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புபடுத்திப் பாடப்பட்டுள்ளன.
இது தமிழர்களின் வானிலை அறிவியலைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.கட்டிடக்கலையில் திசை அறிவியல்தமிழர்களின் வீடு மற்றும் கோயில் கட்டுமானம் திசைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கிழக்கு நோக்கிய வாயில்கள் சூரிய ஒளியை அதிகம் பெறுவதற்காக விரும்பப்பட்டன. வாடைக் காற்று உள்ளே வரும் வகையில் சாளரங்கள் அமைக்கப்பட்டன.
ஐந்திரம் (ஐந்து பூதங்கள்: நிலம், நீர், காற்று, தீ, வானம்) கொள்கையோடு இணைந்து, சுற்றுச்சூழலுக்கு ஏற்ற வகையில் கட்டிடங்கள் வடிவமைக்கப்பட்டன. இது பின்னாளைய வாஸ்து மரபுகளுடன் ஒத்துப் போகும் தனித்தமிழ் பாணியைக் கொண்டிருந்தது.கீழடியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட நீர் வடிகால் அமைப்புகள், செங்கல் தளங்கள் மற்றும் திட்டமிட்ட தெருக்கள் திசை அறிவியலின் நடைமுறைப் பயன்பாட்டை நிரூபிக்கின்றன.
இந்த அமைப்புகள் மழைநீர் சேகரிப்பு, காற்றோட்டம் மற்றும் பாதுகாப்பை உறுதி செய்தன.கடல் பயணம் மற்றும் வானியல்தமிழக வணிகர்கள் ரோமம், கிரீஸ், தென்கிழக்கு ஆசியா ஆகிய நாடுகளுடன் வர்த்தகம் செய்தபோது திசை அறிவியல் முக்கியப் பங்கு வகித்தது. சூரியன், நட்சத்திரங்கள், காற்று, கடல் மின்னோட்டங்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்டு திசை நிர்ணயம் செய்தனர். மணிமேகலை, சிலப்பதிகாரம் போன்ற நூல்களில் கடல் பயணத்தின் போது திசைகளைப் பயன்படுத்திய குறிப்புகள் உள்ளன.
இந்த அறிவு தமிழர்களைச் சிறந்த கடல் வணிகர்களாக மாற்றியது.சங்க இலக்கியத்தில் திசை அறிவுசங்கப் பாடல்களில் திசைகள் மற்றும் காற்றுகள் அடிக்கடி வருகின்றன. தென்றல் காற்று காதலர்களின் சந்திப்பை நினைவூட்டும், வாடை குளிர்ச்சியையும் பிரிவையும் குறிக்கும். இயற்கையை அவதானித்து அதை வாழ்வோடு இணைத்துப் பாடிய தமிழ்க் கவிஞர்களின் அறிவியல் மனப்பான்மை இதில் வெளிப்படுகிறது.
இன்றைய பொருத்தப்பாடுதமிழர்களின் திசை அறிவியல் சுற்றுச்சூழல் நட்பு வாழ்க்கை முறையின் உதாரணம். நவீன அகழ்வாராய்ச்சியும் மொழியியலும் இந்தப் பாரம்பரியத்தை மீட்டெடுத்து வருகின்றன. இன்றைய கட்டிடக்கலை, வானிலை முன்னறிவிப்பு, நிலையான அபிவிருத்தி ஆகிய துறைகளில் இந்தப் பழங்கால அறிவு பயன்படுத்தப்படலாம்.
தமிழர்களின் திசை அறிவியல் என்பது மூடநம்பிக்கை அல்ல; இயற்கையை அவதானித்து, அதனோடு இணைந்து வாழும் ஒரு அறிவியல் மரபு. இது நமது மொழி, கலாச்சாரம், அறிவு ஆகியவற்றின் பெருமையை உலகுக்கு உணர்த்துகிறது. இந்தப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாத்து, அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்துவது நமது கடமை.
